بسم الله الرحمن الرحيم پيشگفتار خواه زندگى اجتماعى را براى بشر طبيعى بدانيم و خواه به قول ژان ژاك روسو نتيجهء يك قرارداد اجتماعى ، در هر صورت بشر خواه طبيعة " و خواه مصلحة " موجودى اجتماعى است و نمىتواند راه پرسنگلاخ زندگى را به تنهايى بپيمايد و به تنهايى تمامى نيازهاى خود را از قبيل پوشاك ، خوراك ، مسكن و ديگر مسائل علمى و عملى تأمين كند ، از اين رو او گمشدهء خود را در اجتماع جستجو مىكند و از زندگى انفرادى - هرچند در رفاه كامل باشدگريزان است . دين مبين اسلام طرفدار زندگى در اجتماع است و با رهبانيّت و انزواى اجتماعى به هر صورت كه باشد ، به مخالفت برخاسته است . از آنجا كه دست و پا زدن در مسائل مادى زندگى و